Chi al pööf e al regota in süi piant, La vigna la gota i lacrim dii sant, L?è tütt un gutà che al scarpüscia i pooc dì Par sentì primavera anca chi.
I saras i specian e in da l?ümit ul Gin, Par quel atim da fiaa, in sül buceer da vin, Dal sentì ul zic e zac, la forbiss a taià E pö i saras a storgiass in sul praa. Gin Barbee, vün da quii che al par tirà scià Da un bel muund che al gh?è pü gnanca a scultà, Sì, quel muund fai da nüm, fai da pooc, Da amiis, e campagna, e ciocc.
Ul mestee da barbee lü l?ha imparaa In la rüsca dal quatordass, in la guèra, a suldaa, E adess cunt ul gatt che al runrogna lì in giir Lü al piala e ?l incioda i stess siir. Pö, ?riva anca quel atim da mulà ul martell Perché ?rivan i amiis dal savun e penell, L?uduur dal legnam che al stagiona gio lì, E quela calma in dal na e vegnì.
Scüsii fiöö, al par da ves Cunt i noni e la malincunia. Scüsii fiöö, al par ul stess Dì che al nass, Dì che al cria.
E al par da sentiss in dal giir certi vuus Che i henn nai cunt i nostri facc de tuus, Vuus che sentivum da fiöö in dii strecc, in dii piazz e hin i vuus dii vecc. E ?riva ul sabat cunt i solit amiis quii da la barba, cart, e suriis La barba, un cüntà sü fra sigar, vin e salam: giurnada, setimana e duman.